adjective

ĕgō^

(ŏ always in poets of the best age, as Cat., Verg., Hor., etc.; ō ante-class. and post-Aug., as Juv. 17, 357 ; Aus. Epigr. 54, 6 , v. Corss. Ausspr. 2, 483Corpus rank #11

ĕgō^ (ŏ always in poets of the best age, as Cat., Verg., Hor., etc.; ō ante-class. and post-Aug., as Juv. 17, 357; Aus. Epigr. 54, 6, v. Corss. Ausspr. 2, 483; gen. mei; dat. mihi; acc. and abl. me; plur., nom., and acc. nos; gen., mostly poet., nostrum; gen. obj. nostri, rarely nostrum; for the gen. possess. the adj. noster was used, q. v.; cf. Roby, Gram. 1, § 388; dat. and abl. nobis; mi in dat. for mihi, part., Varr. R. R. 2, 5; Lucr. 3, 106; Verg. A. 6, 104; in prose, Cic. Fam. 7, 24, 2; id. Att. 1, 8, 3 et saep.; old form also MIHEI, C. I. L. 1, 1016 al.; v. Neue, Formenl. 2, 180; old form of the acc. MEHE, acc. to Quint. 1, 5, 21 med.; Plaut. Capt. 2, 3, 45; id. Am. 1, 1, 244; Inscr. Orell. 2497; gen. plur. nostrorum, Plaut. Mil. 2, 2, 110; id. Poen. 3, 1, 37; 4, 2, 39; id. Am. Fragm. ap. Non. 285, 26; dat. and abl. NIS = nobis, acc. to Fest. S. V. CALLIM, p. 47, 3 Müll.; acc. ENOS, Carm. Arval., Wordsworth, Fragm. and Spec. p. 160.—But as to me = mihi, cited in Fest. p. 181, 6 sq. Müll., me is there not dat., but acc., v. Vahl. ad Enn. p. 21), pron. pers. [Gr. ἐγώ; Sanscr. aham; Goth. ik; Germ. ich; Engl. I, etc.; plur. nos; Gr. νῶϊ, νῶϊν, from same stem with acc. sing. me, Georg Curtius Gr. Etym. p. 533], I. Prop.: meruimus et ego et pater de vobis, Plaut. Am. prol. 40: tum te audes Sosiam esse dicere, Qui ego sum? id. ib. 1, 1, 218; cf.: ego tu sum, tu es ego: unanimi sumus, id. Sticn. 5, 4, 49; the combination alter ego v. under alter.— Emphasized. By the suffixes met and pte: Am. Quis te verberavit? So. Egomet memet, Plaut. Am. 2, 1, 60: credebam primo mihimet Sosiae, id. ib. 2, 1, 50: quasi per nebulam nosmet scimus, id. Ps. 1, 5, 48: med erga, id. Capt. 2, 3, 56: cariorem esse patriam nobis quam nosmetipsos, Cic. Fin. 3, 19 fin. et saep.: mihipte, Cato ap. Fest. p. 103: mepte fieri servom, Plaut. Men. 5, 8, 10.— By repetition: meme ad graviora reservat, Sil. 9, 651 (but Verg. A. 9, 427, is written me, me); cf.: met and pte.— Esp. to be noted are, Mihi and nobis as dativi ethici (Zumpt Gr. § 408; A. and S. Gr. § 228 N.): quid enim mihi L. Pauli nepos quaerit, Cic. Rep. 1, 19; cf. id. Par. 5, 2; Hor. Ep. 1, 3, 15; and in the plur.: quid ait tandem nobis Sannio? Ter. Ad. 2, 4, 12: sit mihi (orator) tinctus litteris, etc., Cic. de Or. 2, 20, 85; cf. Liv. praef. § 9; 2, 29 fin.; Quint. 1, 11, 14; 2, 4, 9; 12, 2, 31; Verg. G. 1, 45; Sil. 1, 46 Drak.; and in the plur.: nobis jam paulatim accrescere puer incipiat, Quint. 1, 2, 1: hic mihi Q. Fufius pacis commoda memorat, Cic. Phil. 8, 4; cf. Sall. C. 52, 11 Kritz; Cat. 24, 4: tu mihi seu magni superas jam saxa Timavi, etc., Verg. E. 8, 6 et saep.— Mecum, nobiscum (v. cum, II. fin.).— Ad me veni, i. e. ad meam domum, Cic. Att. 16, 10, v. ad, A. 2. a. . — Nos, etc., for ego, etc., in grave or official lang., etc.: nobis consulibus, Cic. Cat. 3, 8, 18; id. Fam. 1, 7, 4; cf. Verg. E. 1, 4; so with sing. constr.: nec merito nobis inimica merenti, Tib. 3, 6, 55; cf. Cat. 107, 5: absente nobis, Ter. Eun. 4, 3, 7; Plaut. Am. 2, 2, 204.

Senses

  1. I

    gen. mei; dat. mihi; acc. and abl. me; plur., nom., and acc. nos; gen., mostly poet., nostrum; gen. obj. nostri, rarely nostrum; for the gen. possess. the adj.

    gen. mei; dat. mihi; acc. and abl. me; plur., nom., and acc. nos; gen., mostly poet., nostrum; gen. obj. nostri, rarely nostrum; for the gen. possess. the adj. noster was used, q. v.; cf. Roby, Gram. 1, § 388; dat. and abl. nobis; mi in dat. for mihi, part., Varr. R. R. 2, 5; Lucr. 3, 106; Verg. A. 6, 104; in prose, Cic. Fam. 7, 24, 2; id. Att. 1, 8, 3 et saep.; old form also MIHEI, C. I. L. 1, 1016 al.; v. Neue, Formenl. 2, 180; old form of the acc. MEHE, acc. to Quint. 1, 5, 21 med.; Plaut. Capt. 2, 3, 45; id. Am. 1, 1, 244; Inscr. Orell. 2497; gen. plur. nostrorum, Plaut. Mil. 2, 2, 110; id. Poen. 3, 1, 37; 4, 2, 39; id. Am. Fragm. ap. Non. 285, 26; dat. and abl. NIS = nobis, acc. to Fest. S. V. CALLIM, p. 47, 3 Müll.; acc. ENOS, Carm. Arval., Wordsworth, Fragm. and Spec. p. 160.—But as to me = mihi, cited in Fest. p. 181, 6 sq. Müll., me is there not dat., but acc., v. Vahl. ad Enn. p. 21), pron. pers. [Gr. ἐγώ; Sanscr. aham; Goth. ik; Germ. ich; Engl. I, etc.; plur. nos; Gr. νῶϊ, νῶϊν, from same stem with acc. sing. me, Georg Curtius Gr. Etym. p. 533], I.

  2. I

    Prop.: meruimus et ego et pater de vobis, Plaut. Am. prol. 40: tum te audes Sosiam esse dicere, Qui ego sum? id. ib. 1, 1, 218; cf.: ego tu sum, tu es ego: unan

    Prop.: meruimus et ego et pater de vobis, Plaut. Am. prol. 40: tum te audes Sosiam esse dicere, Qui ego sum? id. ib. 1, 1, 218; cf.: ego tu sum, tu es ego: unanimi sumus, id. Sticn. 5, 4, 49; the combination alter ego v. under alter.—

  3. II

    Emphasized.

    Emphasized.

  4. A

    By the suffixes met and pte: Am. Quis te verberavit? So. Egomet memet, Plaut. Am. 2, 1, 60: credebam primo mihimet Sosiae, id. ib. 2, 1, 50: quasi per nebulam n

    By the suffixes met and pte: Am. Quis te verberavit? So. Egomet memet, Plaut. Am. 2, 1, 60: credebam primo mihimet Sosiae, id. ib. 2, 1, 50: quasi per nebulam nosmet scimus, id. Ps. 1, 5, 48: med erga, id. Capt. 2, 3, 56: cariorem esse patriam nobis quam nosmetipsos, Cic. Fin. 3, 19 fin. et saep.: mihipte, Cato ap. Fest. p. 103: mepte fieri servom, Plaut. Men. 5, 8, 10.—

  5. B

    By repetition: meme ad graviora reservat, Sil. 9, 651 (but Verg. A. 9, 427, is written me, me); cf.: met and pte.—

    By repetition: meme ad graviora reservat, Sil. 9, 651 (but Verg. A. 9, 427, is written me, me); cf.: met and pte.—

  6. III

    Esp. to be noted are,

    Esp. to be noted are,

  7. 1

    Mihi and nobis as dativi ethici (Zumpt Gr. § 408; A. and S. Gr. § 228 N.): quid enim mihi L. Pauli nepos quaerit, Cic. Rep. 1, 19; cf. id. Par. 5, 2; Hor. Ep. 1

    Mihi and nobis as dativi ethici (Zumpt Gr. § 408; A. and S. Gr. § 228 N.): quid enim mihi L. Pauli nepos quaerit, Cic. Rep. 1, 19; cf. id. Par. 5, 2; Hor. Ep. 1, 3, 15; and in the plur.: quid ait tandem nobis Sannio? Ter. Ad. 2, 4, 12: sit mihi (orator) tinctus litteris, etc., Cic. de Or. 2, 20, 85; cf. Liv. praef. § 9; 2, 29 fin.; Quint. 1, 11, 14; 2, 4, 9; 12, 2, 31; Verg. G. 1, 45; Sil. 1, 46 Drak.; and in the plur.: nobis jam paulatim accrescere puer incipiat, Quint. 1, 2, 1: hic mihi Q. Fufius pacis commoda memorat, Cic. Phil. 8, 4; cf. Sall. C. 52, 11 Kritz; Cat. 24, 4: tu mihi seu magni superas jam saxa Timavi, etc., Verg. E. 8, 6 et saep.—

  8. 2

    Mecum, nobiscum (v. cum, II. fin.).—

    Mecum, nobiscum (v. cum, II. fin.).—

  9. 3

    Ad me veni, i. e. ad meam domum, Cic. Att. 16, 10, v. ad, A. 2. a.

    Ad me veni, i. e. ad meam domum, Cic. Att. 16, 10, v. ad, A. 2. a.

  10. (b)

    . —

    . —

  11. 4

    Nos, etc., for ego, etc., in grave or official lang., etc.: nobis consulibus, Cic. Cat. 3, 8, 18; id. Fam. 1, 7, 4; cf. Verg. E. 1, 4; so with sing. constr.: ne

    Nos, etc., for ego, etc., in grave or official lang., etc.: nobis consulibus, Cic. Cat. 3, 8, 18; id. Fam. 1, 7, 4; cf. Verg. E. 1, 4; so with sing. constr.: nec merito nobis inimica merenti, Tib. 3, 6, 55; cf. Cat. 107, 5: absente nobis, Ter. Eun. 4, 3, 7; Plaut. Am. 2, 2, 204.

In source texts

Cic., Fam. 7, 24, 2 Fam. 7, 24, 2

“in prose,”

Plaut., Am. prol. 40 Am. prol. 40

“meruimus et ego et pater de vobis,”

id., ib. 1, 1, 218 ib. 1, 1, 218

“tum te audes Sosiam esse dicere, Qui ego sum?”

id., Sticn. 5, 4, 49 Sticn. 5, 4, 49

“ego tu sum, tu es ego: unanimi sumus,”

id., ib. 2, 1, 50 ib. 2, 1, 50

“credebam primo mihimet Sosiae,”

id., Ps. 1, 5, 48 Ps. 1, 5, 48

“quasi per nebulam nosmet scimus,”

id., Capt. 2, 3, 56 Capt. 2, 3, 56

“med erga,”

Cic., Fin. 3, 19 fin. Fin. 3, 19 fin.

“cariorem esse patriam nobis quam nosmetipsos,”

Plaut., Men. 5, 8, 10 Men. 5, 8, 10

“mepte fieri servom,”

Sil., 9, 651 9, 651

“meme ad graviora reservat,”

Cic., Rep. 1, 19 Rep. 1, 19

“A. and S. Gr. § 228 N.): quid enim mihi L. Pauli nepos quaerit,”

Ter., Ad. 2, 4, 12 Ad. 2, 4, 12

“quid ait tandem nobis Sannio?”

Cic., de Or. 2, 20, 85 de Or. 2, 20, 85

“sit mihi (orator) tinctus litteris, etc.,”

Quint., 1, 2, 1 1, 2, 1

“nobis jam paulatim accrescere puer incipiat,”

Cic., Phil. 8, 4 Phil. 8, 4

“hic mihi Q. Fufius pacis commoda memorat,”

Verg., E. 8, 6 E. 8, 6

“tu mihi seu magni superas jam saxa Timavi, etc.,”

Cic., Cat. 3, 8, 18 Cat. 3, 8, 18

“nobis consulibus,”

Tib., 3, 6, 55 3, 6, 55

“nec merito nobis inimica merenti,”

Ter., Eun. 4, 3, 7 Eun. 4, 3, 7

“absente nobis,”