conjunction · Classical antiquity
δέ
but: adversative and copulative Particle, answering toμέν(q. v.), τὴν νῦν μὲν Βοιωτίαν, πρότερον δὲ Καδμηίδα γῆν καλουμένην Th. 1.12 , etc. without precedingμέν, adversative, expressing dist. opposition,αἰεί τοι τὰ κάκ' ἐστὶ φίλα . . μαντεύεσθαι, ἐσθλὸν δ' οὔτε τί πω εἶπαςll. 1.108 ; ὀρθῶς ἔλεξας, οὐ φίλως δέ μοι λέγεις E. Or. 100 , cf. S. Ant. 85 , etc.; τέθνηκεν ἀνδρὸς οὐδενός, θεοῦ δ' ὕπο Id. Ph. 334 ; so in Prose, οὐκ ἐπὶ κακῷ, ἐλευθερώσει δέ . . Th. 4.86 ; οἱ αἰχμάλωτοι . . ᾤχοντο εἰς Δεκέλειαν, οἱ δ' εἰς Μέγαρα X. HG 1.2.14 , cf. Cyr. 4.5.46 ; ἡ δ' ἑτέρα IG 2.652A45 . copulative, in explanatory clauses,ξυνέβησαν . . τὰ μακρὰ τείχη ἑλεῖν(ἦν δὲ σταδίων μάλιστα ὀκτώ) Th. 4.66 , cf. Il. 7.48 : when aSubst.is folld. by words in apposition, Ἀρισταγόρῃ τῷ Μιλησίῳ, δούλῳ δὲ ἡμετέρῳ Hdt. 7.8 . β'; μήτηρ βασιλέως βασίλεια δ' ἐμή A. Pers. 152 ; so in answers,διπλᾶ λέγειν.—Answ. διπλᾶδ' ὁρᾶν Id. Th. 974 . in enumerations or transitions, Il. 1.43 - 49 , 345 - 351 , X. Cyr. 1.2.1 , etc.; with repetition of a word in different relations, ὣς Ἀχιλεὺς θάμβησεν . ., θάμβησαν δὲ καὶ ἄλλοι Il. 24.483 ; σάκος εἷλε . ., εἵλετο δ' ἔγχος 14.9 sq.; Ζεύς ἐστιν αἰθήρ, Ζεὺς δὲ γῆ, Ζεὺς δ' οὐρανός A. Fr. 70 ; κινεῖκραδίαν, κινεῖδὲ χόλον E. Med. 99 ; ὄζει ἴων, ὄζει δὲ ῥόδων, ὄζει δ' ὑακίνθου Hermipp. 82.8 ; in rhetorical outbursts, οὐκ ἂν εὐθέως εἴποιεν: τὸν δὲ βάσκανον, τὸν δὲ ὄλεθρον, τοῦτον δὲ ὑβρίζειν,—ἀναπνεῖν δέ! D. 21.209 ; in a climax,πᾶν γύναιον καὶ παιδίον καὶ θηρίον δέ nayeven beast, Pl. Tht. 171e , cf. X. HG 5.2.37 ; in the combination καὶ δέ Il. 23.80 , al., καὶ . . δέ A. Pr. 973 , E. El. 1117 , etc., each particle retains its force. answering toτε(q. v.), ἃ τῶν τε ἀποβαινόντων ἕνεκα ἄξια κεκτῆσθαι, πολὺ δὲ μᾶλλον αὐτὰ αὑτῶν Pl. R. 367c . implying causal connexion, less direct thanγάρ, Il. 6.160 , Od. 1.433 . in questions, with implied opposition, ἑόρακας δ', ἔφη, τὴν γυναῖκα; X. Cyr. 5.1.4 ; καὶ ὁ Σωκράτης, εἰπέ μοι, ἔφη, κύνας δὲ τρέφεις; Id. Mem. 2.9.2 , cf. 2.1.26 , S. Ant. 1172 : in Trag. (not in Com. or Oratt.), when the speaker turns from one person to another, the voc. stands first, then the pers. Pron. folld. byδέ,as Μενέλαε, σοὶ δὲ τάδε λέγω . . E. Or. 622 , etc.; also in Hdt. , ὦ δέσποτα, ἐγὼ δὲ ταῦτα ἐποίησα 1.115 . τί δέ;whatthen? to mark a transition in dialogue; v. τίς. in apodosi: after hypothetical clauses,εἰ δέ κε μὴ δώωσιν, ἐγὼ δέ κεν αὐτὸς ἕλωμαιif they will not give it,thenI . ., Il. 1.137 , cf. Od. 12.54 ; εἰ μηδὲ τοῦτο βούλει ἀποκρίνασθαι, σὺ δὲ τοὐντεῦθεν λέγε X. Cyr. 5.5.21 , cf. Pi. O. 3.43 (v.l.), A. Ag. 1060 , Hdt. 5.1 , etc. after temporal or relative clauses, withἐπεί, ἕως,etc., Il. 24.255 , Hdt. 9.70 , etc.; μέχρι . . εἶχον τὰ βέλη, οἱ δὲ ἀντεῖχον Th. 3.98 ; with demonstr. Pronouns or Advbs. answering to a preceding relative,οἵηπερ φύλλων γενεή, τοίη δὲ καὶ ἀνδρῶν Il. 6.146 , etc.; ἆθλα οἷς κεῖται ἀρετῆς μέγιστα, τοῖς δὲ καὶ ἄνδρες ἄριστοι πολιτεύουσιν Th. 2.46 ; τοὺς δ' ἔλαβε τυράννους . . τούτους δὲ . . ἐξεδίδου Hdt. 5.37 , cf. Isoc. 4.98 , Pl. La. 194d ; οἷα μὲν ἕκαστα ἐμοὶ φαίνεται τοιαῦτα μὲν ἔστιν ἐμοί, οἷα δὲ σοί, τοιαῦτα δὲ αὖ σοί Id. Tht. 152a : sts. after a participle, οἰόμενοι . . τιμῆς τεύξεσθαι, ἀντὶ δὲ τούτων οὐδ' ὅμοιοι . . ἐσόμεθα X. An. 6.6.16 , cf. Isoc. 15.71 (v.l.). to resume after an interruption or parenthesis, χρόνου δὲ ἐπιγινομένου καὶ κατεστραμμένων σχεδὸν πάντων . .,—κατεστραμμένων δὲ τούτων . . Hdt. 1.28 , 29 ; νῦν δ' αὖ πάλιν ὑπό τε πλούτου διαθρυπτόμενος . . καὶ ὑπ' ἀνθρώπων . . ὑπὸ τοιούτων δέ . . X. Cyr. 7.2.23 ; with an anacoluthon, ἡ δὲ ψυχὴ ἄρα,—οἷ ἂν θεὸς θέλῃ . . τῇ ἐμῇ ψυχῇ ἰτέον, αὕτη δὲ δή . . Pl. Phd. 80d : forδ' οὖν, v. οὖν. to begin a story,ἦμος δ' ἠέλιος . . well,when the sun . ., Od. 4.400 . to introduce a proof,τεκμήριον δέ, σημεῖον δέ, v.sub vocc. POSITION ofδέ.It usu. stands second: hence freq. between Art. andSubst.or Prep. and case; but also afterSubst., or words forming a connected notion, hence it may stand third, γυναῖκα πιστὴν δ' ἐν δόμοις εὕροι A. Ag. 606 , cf. Th. 411 , Eu. 531 , S. Ph. 959 , etc.; fourth, Id. OT 485 , E. Hel. 688 , A. Pr. 323 , 383 , etc.; fifth, ib. 401c odd.; even sixth, Epigen. 7 (codd. Poll. ); so in Prose after a neg.,οὐχ ὑπ' ἐραστοῦ δέ,to avoid confusion betweenοὐ δέandοὐδέ, Pl. Phdr. 227c .