adjective · Classical antiquity

αὐτός

autos aute autoαὐτός αὐτή αὐτόAncient GreekCorpus rank #2

(Cret.ἀϝτός GDI 4976 , al.),αὐτή, αὐτό(also αὐτόν Leg.Gort. 3.4 , al.), reflexive Pron.,self:—in oblique cases used for the personal Pron.,him, her, it:—with Art.,ὁ αὐτός, ἡ αὐτή, τὸ αὐτό(alsoταὐτόν), etc.,the very one, the same. self, myself, thyself,etc., acc. to the person of the Verb: freq. joined withἐγώ, σύ,etc. (v. infr. 10 ), one's true self,thesoul,not the body, Od. 11.602 ; reversely,body,not soul, Il. 1.4 ;oneself,as opp. others who are less prominent, as king to subject, 6.18 ; Zeus to other gods, 8.4 ; bird to young, 2.317 ; man to wife and children, Od. 14.265 ; warrior to horses, Il. 2.466 , or to weapons, 1.47 ; shepherd to herd, Od. 9.167 , cf. Il. 1.51 ; Trojans to allies, 11.220 ; seamen to ships, 7.338 : generally, whole to parts, ib. 474 ; so later ἡ σίδη καὶ αὐτὴ καὶ τὰ φύλλα Thphr. HP 4.10.7 , cf. X. Ath. 1.19 , Pl. Grg. 511e , etc.; αὐτή τε Μανδάνη καὶ τὸν υἱὸν ἔχουσα X. Cyr. 1.3.1 ; αὐ. τε καὶ τὰ ποιήματα βουλόμενος ἐπιδεῖξαι Pl. R. 398a : abs.,the Master,as in the Pythag. phraseΑὐτὸς ἔφα,Lat.Ipse dixit; soτίς οὗτος . . ;— Αὐτός,i.e. Socrates, Ar. Nu. 218 ;ἀναβόησον Αὐτόνib. 219 ; ἀνοιγέτω τις δώματ': Αὐτὸς ἔρχεται the Master, Id. Fr. 268 , cf. Pl. Prt. 314d , Thphr. Char. 2.4 , Men. Sam. 41 : αὐ. ἀϋτεῖ Theoc. 24.50 : neut.,αὐτὸ σημανεῖ the resultwill show, E. Ph. 623 ; αὐτὸ δηλώσει D. 19.157 ; αὐτὰ δηλοῖ Pl. Prt. 329b ;αὐτὸ διδάξειib. 324a ; esp. αὐτὸ δείξει Cratin. 177 , Pl. Hp.Ma. 288b , cf. Tht. 200e ; in full, τάχ' αὐτὸ δείξει τοὔργον S. Fr. 388 ; τοὔργον τάχ' αὐτὸ δείξει Ar. Lys. 375 ; redupl., αὐτός θ' ὁ χρήσας αὐτὸς ἦν ὁ μαρτυρῶν A. Eu. 798 ; of things,the very, ὑπὸ λόφον αὐτόν,i.e.just, exactlyunder . . , Il. 13.615 ;πρὸς αὐταῖς ταῖς θύραις closeby the door, Lys. 12.12 ;αὐτὸ τὸ δέονtheverything needed, X. An. 4.7.7 ; αὐτὸ ὃ μάλιστα ἔδει ῥηθῆναι Pl. R. 362d ;αὐτὸ τὸ περίορθρον the pointof dawn, Th. 2.3 ;αὐτὰ τὰ ἐναντίαtheveryopposite, X. Mem. 4.5.7 ; αὐτὰ τὰ χρήσιμα καὶ ἀναγκαῖα D.H. Th. 23 ;even, οὔ μοι μέλει ἄλγος οὔτ' αὐτῆς Ἑκάβης Il. 6.451 ; εἴ περ ἂν αὐταὶ Μοῦσαι ἀείδοιεν 2.597 .—In these sensesαὐτόςin Prose either precedes both the Art. andSubst., or follows both, e.g.αὐτὸς ὁ υἱόςorὁ υἱὸς αὐτός.The Art. is sts. omitted with proper names, or Nouns denoting individuals, αὐτὸς Μένων X. An. 2.1.5 ;αὐτὸς βασιλεύςib. 1.7.11 . of oneself, of one's own accord, ἀλλά τις αὐ. ἴτω Il. 17.254 ; σπεύδοντα καὶ αὐτὸν ὀτρύνεις 8.293 ; καταπαύσομεν: οἱ δὲ καὶ αὐτοὶ παυέσθων Od. 2.168 ; ἥξει γὰρ αὐτά S. OT 341 ; also,in person, τῶν πραγμάτων ὑμῖν . . αὐτοῖς ἀντιληπτέον D. 1.2 . by oneselforitself, alone, αὐτός περ ἐώνalthoughalone, Il. 8.99 ;αὐτὸς ἐγείναο παῖδ',i.e.without a mother, 5.880 , cf. Hes. Th. 924 ; ἀνακομισθῆναι αὐτὸν ἐς Φάληρον by himself, Hdt. 5.85 ;αὐτοὶ γάρ ἐσμενwe areby ourselves,i.e.among friends, Ar. Ach. 504 , cf. Th. 472 , Pl. Prm. 137b , Herod. 6.70 , Plu. 2.755c , Luc. DDeor. 10.2 ; αὐτοῖς τοῖς ἀνδράσι . . ἢ καὶ τοῖς ἄλλοις X. An. 2.3.7 ; ἄνευ τοῦ σίτου τὸ ὄψον αὐτὸ ἐσθίειν Id. Mem. 3.14.3 ; τὸν τρίβωνα ὃν αὐτὸν φορεῖ Thphr. Char. 22.13 (prob.);αὐτὰ γὰρ ἔστιν ταῦταtheseand no others, Emp. 21.13 , al.: strengthd.,αὐτὸς κτήσατο οἶος himselfalone, Od. 14.450 ;αὐτὸς μόνος, v. μόνος II;αὐτὸς καθ' αὑτόν, v. ἑαυτοῦ. in Philosophy,byorin itself,of an abstract concept or idea, δίκαιον αὐτό Pl. Phd. 65d ; αὐτὸ τὸ ἕν Id. Prm. 143a , al., cf. Arist. Metaph. 997b8 : neut.,αὐτόis freq. in this sense, attached to Nouns of all genders, οὐκ αὐτὸ δικαιοσύνην ἐπαινοῦντες ἀλλὰ τὰς ἀπ' αὐτῆς εὐδοκιμήσεις Pl. R. 363a ; less freq. with Art., τί ποτ' ἐστὶν αὐτὸ ἡ ἀρετή Id. Prt. 360e ; more fully,εἰ αὐτὸ τοῦτο πατέρα ἠρώτων, ἆρα ὁ πατήρ ἐστι πατήρ τινος, ἢ οὔ; Id. Smp. 199d ;ἀδελφός, αὐτὸ τοῦτο ὅπερ ἔστιν the ideal, abstractbrother, ibid.e: later, in compos.,αὐτοαγαθόν, αὐτοάνθρωπος,etc. (q. v.), cf. Arist. Metaph. 1040b33 ; less freq. agreeing with theSubst., ἵνα αὐτὴ δικαιοσύνη πρὸς ἀδικίαν αὐτὴν κριθείη Pl. R. 612c , etc.; doubled, ἐκ τῆς εἰκόνος μανθάνειν αὐτήν τε αὐτήν, εἰ καλῶς εἴκασται its very self, Id. Cra. 439a . in dat. withSubst.,in one, together, ἀνόρουσεν αὐτῇ σὺν φόρμιγγιhe sprang up lyrein hand, Il. 9.194 ;αὐτῇ σὺν πήληκι κάρηhelmetand all, 14.498 , cf. Od. 13.118 ; αὐτῷ σὺν ἄγγει E. Ion 32 , cf. Hipp. 1213 ; also without σύν, αὐτῇ κεν γαίῃ ἐρύσαι Il. 8.24 : so freq. in Prose and Poetry,αὐτοῖς ἀνδράσιmenand all, Hdt. 6.93 ;αὐτοῖσι συμμάχοισιalliesand all, A. Pr. 223 (lyr.); αὐτοῖς μελάθροις διακναιομένους E. Med. 164 : with Art., αὐτοῖσι τοῖσι ἱματίοισι ἀπ' ὦν ἔβαψε ἑωυτόν Hdt. 2.47 ; αὐτοῖσι τοῖς πόρπαξι Ar. Eq. 849 , etc.; αὐτοῖς τοῖς ἵπποις κατακρημνισθῆναι X. Cyr. 1.4.7 . added to ordinal Numbers, e.g.πέμπτος αὐτός himselfthe fifth, i. e.himselfwith four others, Th. 1.46 , cf. 8.35 , X. HG 2.2.17 , Apoc. 17.11 , etc.:—αὐτόςalways being the chief person. freq. coupled with οὗτος, τοῦτ' αὐτό ἐστι τὸ ζητηθέν Pl. Plt. 267c , etc.; αὐτὸ τοῦτο μόνον Id. Grg. 500b ; also λεγόντων ἄλλο μὲν οὐδέν . . αὐτὰ δὲ τάδε Th. 1.139 ; πόλεις ἄλλας τε καὶ αὐτὸ τοῦτο τὸ Βυζάντιον X. An. 7.1.27 ;ταῦτα ἥκω αὐτὰ ἵνα. . Pl. Prt. 310e . καὶ αὐτός himselftoo, Od. 7.73 , 14.45 , X. An. 5.5.9 , etc. repeated in apodosi for emphasis, αὐτὸς ἐπαγγειλάμενος σώσειν . . αὐτὸς ἀπώλεσεν Lys. 12.68 , cf. A. Fr. 350 , X. An. 3.2.4 . in connexion with the person. Pron., ἐγὼν αὐτός Od. 2.194 ; σέθεν αὐτοῦ Il. 23.312 ; νωί̈τερον αὐτῶν 15.39 (always divisim in Hom. ); folld. by an enclit. Pron., αὐτόν μιν Od. 4.244 ; so αὐτὸν γάρ σε δεῖ Προμηθέως A. Pr. 86 ; also αὐτὸς ἔγωγε Pl. Phd. 59b , etc.:— after Hom. in the oblique casesαὐτόςcoalesces with the Pron.,ἐμαυτοῦ, σεαυτοῦ(these not in Alc. or Sapph. , A.D. Pron. 80.10 sqq.),ἑαυτοῦ,etc. (q. v.). with person. Pron. omitted,αὐτός . . ἧσθαι λιλαίομαι,forἐγὼ αὐτός, Il. 13.252 ;αὐτὸν ἐλέησον,forἐμὲ αὐτόν, 24.503 ; αὐτῶν γὰρ ἀπωλόμεθ' ἀφραδίῃσιν Od. 10.27 ; in 2.33 οἱ αὐτῷis simply a strengthd. form ofοἱ; and so in Att. , whenσὲ αὐτόν, ἐμοὶ αὐτῷ,etc., are read divisim, they are emphatic, not reflexive; in this caseαὐτόςgenerally precedes the person. Pron., cf. X. Cyr. 6.2.25 with 6.1.14 . with the reflexiveἑαυτοῦ, αὑτοῦ,etc., to add force and definiteness, αὐτὸς καθ' αὑτοῦ A. Th. 406 ;αὐτοὶ ὑφ' αὑτῶνib. 194 ; αὐτοὶ καθ' αὑτούς X. Mem. 3.5.4 ; αὐτὸ καθ' αὑτό Pl. Tht. 201e ; sts. between the Art. and reflex. Pron., τοῖς αὐτὸς αὑτοῦ πήμασιν βαρύνεται A. Ag. 836 , cf. Pr. 762 ; τούς γ' αὐτὸς αὑτοῦ πολεμίους S. Aj. 1132 : alsoκατ' αὐτὺ( Boeot. forαὐτοὶ) αὐτῶν IG 7.3172.121 (Orchom. Boeot. ). αὐτοῦ, αὐτῶνwith possess. Pron., πατρὸς κλέος ἠδ' ἐμὸν αὐτοῦ Il. 6.446 ; θρῆνον . . ἐμὸν τὸν αὐτῆς A. Ag. 1323 ; ἐχθρὸς ὢν τοῖς σοῖσιν αὐτοῦ S. OT 416 ;τοῖς οἷσιν αὐτοῦib. 1248 ; αὐτῶν σφετέρῃσιν ἀτασθαλίῃσιν Od. 1.7 ; τοῖς ἡμετέροις αὐτῶν φίλοις X. An. 7.1.29 . αὐτὸς ἑαυτοῦwith Comp. and Sup. Adj., αὐτὸς ἑωυτοῦ ῥέει πολλῷ ὑποδεέστερος Hdt. 2.25 ; τῇ εὐρυτάτη ἐστὶ αὐτὴ ἑωυτῆς Id. 1.203 . αὐτόςforὁ αὐτός, the same, Il. 12.225 , Od. 8.107 , 16.138 , Pi. N. 5.1 (never in Trag.), and in later Prose, αὐταῖς ταῖς ἡμέραις IG 14.966 (ii A. D.), cf. Ev.Luc. 23.12 . Comp. αὐτότερος Epich. 5 : Sup. αὐτότατος his very self, Ar. Pl. 83 : neut. pl.αὐτόταταdub. in Phld. Piet. 80 .Adv., Comp. αὐτοτέρως Gal. 18(2).431 . he, she, it,for the simple Pron. of 3 pers., only in oblique cases (exc. in later Gk., Ev.Luc. 4.15 , etc.), and rarely first in a sentence, Pl. La. 194e , and later, Ep.Eph. 2.10 , etc.: rare in Ep. , Il. 12.204 (where Hdn. treated it as enclitic), and mostly emphatic, ib. 14.457 , Od. 16.388 ; so in Trag., E. Hel. 421 : in Prose, to recall a Noun used earlier in the sentence, ἐγὼ μὲν οὖν βασιλέα . . οὐκ οἶδα ὅ τι δεῖ αὐτὸν ὀμόσαι X. An. 2.4.7 ; πειράσομαι τῷ πάππῳ . . συμμαχεῖν αὐτῷ Id. Cyr. 1.3.15 ; ἄνδρα δὴ . . εἰ ἀφίκοιτο εἰς τὴν πόλιν, προσκυνοῖμεν ἂν αὐτόν Pl. R. 398a ; after a Relative, ὅς κε θεοῖς ἐπιπείθηται . . ἔκλυον αὐτοῦ Il. 1.218 ; οὓς μὴ εὕρισκον, κενοτάφιον αὐτοῖς ἐποίησαν X. An. 6 . 4.9 , cf. 1.9.29 ; esp. where a second Verb requires a change of case in the Pron., οἳ ἂν ἐξελεγχθῶσι . . ὡς προδότας αὐτοὺς ὄντας τιμωρηθῆναι Id. An. 2.5.27 ; ἐκεῖνοι οἷς οὐκ ἐχαρίζονθ' οἱ λέγοντες οὐδ' ἐφίλουν αὐτούς D. 3.24 ; in subdivisions, ὅσοι . . οἱ μὲν αὐτῶν . . X. Cyr. 1.1.1 , cf. Pl. Chrm. 168e ; later, pleonastically after a Relative, ὧν ὁ μὲν αὐτῶν Call. Epigr. 43 , cf. Ev.Luc. 3.16 , Apoc. 7.2 , etc.: in S. Ph. 316 αὐτοῖςis emphatic 'in their own persons'. with Art.ὁ αὐτός, ἡ αὐτή, τὸ αὐτό,and Att. contr. αὑτός, αὑτή, ταὐτόandταὐτόν(as required by the metre, cf. S. OT 734 with 325 , and in Prose to avoid hiatus) : gen.ταὐτοῦ,dat.ταὐτῷ,pl. neut.ταὐτά; Ion. ὡυτός, τὠυτό:—the very one, the same,rare in Hom. , Il. 6.391 , Od. 7.55 , 326 ; ὁ αὐ. εἰμι τῇ γνώμῃ Th. 3.38 , cf. 5.75 ; ἐπὶ τὸ αὐ. αἱ γνῶμαι ἔφερον Id. 1.79 : c. dat., to denote sameness or agreement, esp. in Prose, τὠυτὸ ἂν ὑμῖν ἐπρήσσομεν Hdt. 4.119 ; τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐμοί A. Ch. 543 ;ὁ αὐτὸς τῷ λίθῳ the same asthe stone, Pl. Euthd. 298a ;ἐν ταὐτῷ εἶναί τινιto bein the place with. . , X. An. 3.1.27 ;προσίεσθαί τινα ἐς ταὐτὸ ἑαυτῷto have a personmeetone, ib. 30 , cf. A. Ch. 210 ; κατὰ ταὐτὰ τῷ Νείλῳ Hdt. 2.20 ; τῇ αὐτῇ . . καί Id. 4.109 ; τὴν αὐτὴν διάνοιαν καὶ κατ' ἐκείνην ἡλικίαν Isoc. 5.83 ; ὁ αὐτός . . ὥσπερ Pl. Phd. 86a ; ἐς ταὐτὸν ἀλλήλοις face to face, Jul. Or. 2.5a0 . in later Greek,the said, the above-named, Ἡρώδης ὁ αὐ. PLille 23.8 (iii B. C.), etc. Adverbial phrases: αὐτὸ μόνον simply, merely, Ph. 2.252 , etc.; αὐ. μόνον ἐργάτης Luc. Somn. 9 ; αὐ. μόνον τὸ ὄνομα τῆς φωνῆς A.D. Synt. 22.20 . αὐτόasAdv., = ἄρτι , Epigr.Gr. 540.1 (Thrace). αὐτὸ τοῦτοasAdv., PGrenf. 1.114 (ii B. C.), 2 Ep.Pet. 1.5 ; τῆς αὐτὸ τοῦτο κινουμένης σφαίρας Iamb. Comm.Math. 17 . with Preps., ἐπὶ τὸ αὐτό added together, making a total, PLond. 2.196.37 (ii A. D.); κατὰ τὸ αὐτό together, at the same time, Act.Ap. 14.1 , etc.; but κατ' αὐτό just then, Hdn. 1.12.3 . In Compos.: oforby oneself, self-. . , as inαὐτοδίδακτος, αὐτογνώμων, αὐτόματος: and so,independently,as inαὐτοκράτωρ, αὐτόνομος. hence,as a second self, very . . , bodily,as with proper names,Αὐτοθαί̈ς. in the abstract, the ideal, v.supr. 1.4 . precisely,as inαὐτόδεκα. rarely with reflex. sense ofἀλλήλων,as inαὐτοκτονέω. in one piece with, together with,as inαὐτόκωπος, αὐτοχείλης, αὐτόπρεμνος, αὐτόρριζος. by itself: hence,only,as inαὐτόξυλος, αὐτόποκος.—Forαὐτοῦ, αὐτῶς,etc.,v.the respective Arts.